|
ទឹកនោះជ្រៅ ត្រជាក់ដល់ឆ្អឹងខ្នង អច្ឆរិយាមុជសំដៅនាវាសៀម
ដែលលិចត្រាំក្នុងបាតសមុទ្រ ២០ឆ្នាំ ហើយ ។
ប៉ៃអាខ្មោចឆៅអ្ហើយ! អច្ឆរិយា
ភ្ញាក់ក្រញាងព្រមទាំងពន្លត់ពន្លឺវារីពិលផង។ បុរសម្នាក់ទៀតតាមអច្ឆរិយាស្មានគឺ
បុរសដែលបានឆ្មក់បាញ់ព្រួញទំលាយបំពង់អុកស៊ីហ្សែន
សំលាប់អ្នកពីយប់មិញ.. បុរសនោះមានប៉ែលកំពុងចូកដីក្នុង
នាវា។ ដោយពន្លឺវារីពិលរបស់វានោះ, អច្ឆរិយាឃើញហិបដែកមួយបន្ដោយមួយម៉ែត្រកន្លះ ទទឹងជាងកន្លះម៉ែត្រ កំ
ពស់កន្លះម៉ែត្រ.. ហិបកំនប់មាស ១.០០០គ.ក្រដែលអាចោរសៀមបានប្លន់ពីខ្មែរ។
កំហឹងមួយឆេះឆួល។ អច្ឆរិយា ពីទី
ងងឹត
ក្បែរថ្មមួយផ្ទាំងដែលដុះពីបាតសមុទ្រភ្ជង់កាំភ្លើង
ព្រួញដ៏វែងតំរង់បុរសនេះ។
គំនិតប្រតិកម្មមួយបញ្ឈប់ចលនាអ្នកភ្លាម។ ទេ! ឆ្គួតសោះអញ។
បុរសនេះពាក់បំពងកៅស៊ូវែងដែលស្រូបខ្យល់
ពីលើទឹក.. សំលាប់វាធ្វើអ្វី ? វាមានខ្សែពួរម៉ាស៊ីនយោងធុងកំនប់មាស
១០០០គ.ក្រ នេះ បន្ដោយទុកអោយវាជីក
វាចងធុង រួចម៉ាស៊ីន រឺមនុស្សខាងលើយោងអោយបានសំរេចហើយអញនឹងចាត់ការជាក្រោយ
។
ដប់នាទីក្រោយ ធុងកំនប់ត្រូវបានចងជាស្រេច។
អច្ឆរិយាហែលឡើងលើផ្ទៃគង្គាមួយរំពេច។ ប៉ៃ! មាននាវាមួយទៀតចតចំពីលើកំនប់នេះ យីអាម្ចាស់នាវានេះ
ស្គាល់កំនប់ច្បាស់ជាងអញទៅទៀត។ នាវាចតពន្លត់ភ្លើងងងឹត អញមើលពីនាវាអញ
ចំងាយមួយរយម៉ែត្រសោះ មើ
លពុំឃើញ ។
ប៉ៃ... អាកំពិកម្នាក់កំពុងនិយាយល្មមស្ដាប់លឺ ។ អច្ឆរិយាតោងឡើងលើនាវាយ៉ាងស្ងាត់ មែនបុរសកំពុងបន្ទរសំ
លេងក្នុងប្រអប់យន្តស្រូបសំលេងមួយ
- យ៉ាងម៉េចរកកំនប់ឃើញទេ លោកអនុសេនីយអែកកាខារ៉ង ?
សំលេងខ្ទរៗ មួយបន្លឺពីប្រអប់យន្តមួយនៅក្បែរនោះ :
- ឃើញធុងកំនប់មាសនេះហើយ ខ្ញុំកំពុងតែចងធុងនេះ ។
- បើដូច្នេះ ខ្ញុំប្រុងចុចគន្លឹះយន្តអោយម៉ាស៊ីនយោងកំនប់នេះ
អូយ...
តាមសេចក្ដីពិតកាំបិតកៃមួយហោះដូចបាដិហារ្យ
បុកកន្ដាលខ្នងអាកំពិកនៅខាងលើនាវាគិប ។ ព្រោះហេតុនេះ
ហើយបានជាវាស្រែក អូយ... ។ សំលេង អូយ... នេះបន្លឺតាមប្រអប់យន្ត ហើយលឺស្ទើរបែកត្រចៀកលោកអតីត
អនុសេនីយអែកកាខារ៉ង ដែលកំពុងចងបង្ហើយធុង និងខ្សែពួរអែបាតសមុទ្រ ។
អនុសេនីយអែកនេះឆ្ងល់យ៉ាងខ្លាំង ចំពោះសំរែកនរកនេះ ។
តើមានហេតុអ្វី? អាសំលាញ់នៅលើនាវាពិតជាត្រូវ
គេប្រហារហើយ... តែអញត្រូវធ្វើរិកហាក់ដូច ពុំដឹងអ្វីសោះ
បើមិនដូច្នោះទេ អ្នកឈ្លានពានដែលយកជ័យជំនះ ពី
សហការីអញមុខជាកាត់បន្ដាច់បំពង់កៅស៊ូខ្យល់អញមុខជាស្លាប់មិនខាន ។
អតីតអនុសេនីយអែកកាខារ៉ង និយាយប្រាប់អ្នកនៅលើនាវាថា ៖
-
សំលាញ់ចុចគន្លឹះយន្តលើកធុងនេះដាក់លើនាវានៅអែលើនាវាអច្ឆរិយាឆ្លើយតបវិញ
ធ្វើត្រាប់សំដីសហការី
ដែលទើបនឹងទៅឋានភុជង្គនាគ ទៅហើយអំបាញ់មិញនេះ ។
មួយសន្ទុះក្រោយធុងកំនប់ពណ៌ខ្មៅ ដុះស្លែលេចធ្លោរចេញពីទឹកសមុទ្រ ។
ក្នុងពេលជាមួយគ្នាដៃអច្ឆរិយាម្ខាង
ដែលកាន់កាំបិតជានិច្ច កាត់បំពង់កៅស៊ូខ្យល់ប៉ិត!
- ស្លាប់ទៅអាទាហានសៀមកំហូច ដែលបានប្លន់មាស
និងធ្វើបាបរាស្ត្រខ្មែរ អញសំលេះសាសន៍អាអែងម្ដងមួយៗ
ខាងពួកអាប្រុសៗ ។ រីខាងពួកស្រីៗល្អៗ ដែលនៅតឹងនៅឡើយ អញទុកមួយគ្រាសិន
ដល់អញឆ្អែតឆ្អន់ ហើយសឹម
គិតទៀត ។
នៅអែក្នុងទឹកមហាជលស័យ អនុសេនីយអែកកាខារ៉ង ជិតមកដល់អែលើទៅហើយ ។
ប៉ៃ! អាចង្រៃវាកាត់បំពង់ខ្យល់មែន
តែបីរឺបួនវិនាទីទៀតអញនឹងស្លាប់ដូចកន្ដុរក្នុងរូងរបស់វា ។
អនុសេនីយអែកងើបដល់ផ្ទៃទឹក ឆ្ងាយពីនាវារបស់ខ្លួន
ហើយអុទានម្នាក់អែង ៖
- ខ្យល់ ! ខ្យល់ !
រួចអនុសេនីយអែកចោលក្រសែភ្នែក មើលឃើញនាវាមួយទៀតពន្លត់ភ្លើងងងឹតអស់
ដូចនាវារបស់លោកដែរ។
អ្ហា៎ ! នេះជានាវារបស់អស់ចោរប្លន់កំនប់មាស
អញឡើងពួនលើនាវាអាអែងជាមុន រួចរកអាវុធ បានអញនឹងសំ
លេះអាអែងអោយទៅឋាននរករួចកំនប់បានអញវិញដដែល ។
អនុសេនីយអែកកាខារ៉ង ហែលយ៉ាងស្ងាត់សំដៅនាវាលោកជំទាវមីសែល ម៉ារីណា
។ ដល់ជន្ដើរនាវានេះហើយ
ក៏ចូលដោយលបៗ
តាមមាត់ទ្វារប្រាថ្នារកកាំបិត រឺ អាវុធណាមួយរឺរកមើលមនុស្សនៅពីក្នុង។
ក្នុងពេលតែមួយនោះ
កាំភ្លើងដ៏មានបំពង់ខ្ទប់សំលេងផ្ទុះបីគ្រាប់។
ហ្លូប ហ្លូប ហ្លូប
ចំកន្ដាលទ្រូងបុរសដែលទើបនឹងឡើងមកលើនាវាលោកជំទាវប្រកិតពិផាតនេះ ។
- អូយ ... !
ឃាតករអុទានរីករាយថា ៖
- អច្ឆរិយា ! ទ្រាំអែណាមិនស្លាប់ដោយស្នាដៃអញ !
អញអធិការសាមាយ៉ា ទើបនឹងចេញធ្វើការបានមួយឆ្នាំទេ អ
ញលឺឈ្មោះអច្ឆរិយាយូរហើយ អញចង់ណាស់!
ថារួចលោកអធិការ ក៏ឈួលពិលចំមុខជនតៃហោងនេះ ។
- ប៉ៃ! អាខ្មោចឆៅអ្ហើយ! មិនមែនអច្ឆរិយាទេ ...
អាមួយនេះចាស់អាយុជាង ៥០ឆ្នាំទៅហើយ !
អធិការសាមាយ៉ា លុតជង្គង់ចុះ
ហើយទ្រក្បាលបុរសដែលកំពង់ដកចង្កាមាន់នេះ
- អ្នកអែងជានរណា ? អធិការសួរ ។
- ខ្ញុំជាអតីតអនុសេនីអែកកាខារ៉ង!
រួចក៏ដាច់ខ្យល់ស្លាប់ទៅ ។
អធិការរថយខ្លួនក្រាកពីសព ព្រមទាំងពន្លត់ចង្កៀងពិលផង។
នាវាតូចមួយទៀតទើបនឹងមកដល់ ហើយឈប់ទន្ទឹម
នឹងនាវានេះដែរ។ ចំលែក! គ្មានឃើញមនុស្សសោះ ប្រដាប់ស្ទូចទើបនឹងលើកធុងមួយដាក់លើនាវាលោកជំទាវម៉ា
រីណាហើយស្រេច ។
អធិការសាមាយ៉ាពួននឹងជញ្ជាំងលបរកមើលមនុស្ស។ មិនឃើញ ។
វត្ថុយន្តទាំងអស់នេះមិនមែនធ្វើសកម្មភាពដោ
យអិតមនុស្សបញ្ជាឡើយ ។ ក្នុងពេលជាមួយគ្នានោះលោកអធិការលឺសូរធ្លាក់ផ្លុង!
ក្នុងទឹកនៅអែម្ខាងនាវាលោកជំ
ទាវម៉ារីណា ។
- ប៉ៃ ..
អធិការរត់ទៅទ្វារម្ខាងអែណោះត្រែកាំភ្លងភ្ជង់ទៅមុខដើម្បីមើលថាតើអ្វីដែលធ្លាក់
។
រាត្រីសួស្ដីអធិការសាមាយ៉ា សុខសប្បាយទេរឺ?។ សំលេងអច្ឆរិយាបន្លឺឡើងពីក្រោយខ្នង ។
អធិការហាក់ដឹងថាមានព្រួញមួយចុចចំកញ្ចឹងក ។
- នៅអោយស្ងៀម! បើរើស្លាប់!
ទំលាក់កាំភ្លើងចុះភ្លាម សំលេងបញ្ជាតទៅទៀត ។
ជននេះគោរពតាមបញ្ជា ។
បែរមុខមក !
ជននេះគោរពតាមបញ្ជាជាលើកទីពីរ ព្រួញសត្រូវចុចចំបំពង់់ក ។
អ្នកដែលឆ្មក់នេះគឺ អច្ឆរិយា ។ នៅគ្រាដែលនាវាជិតមកដល់
ចំងាយប្រមាណ ៥០ម៉ែត្រដោយភ្នែកអិន្ទ្រីរបស់អ្នក
ឃើញពន្លឺពិលបញ្ចាំងលើមនុស្សម្នាក់ដែលដួលលើនាវា ។ អ្នកដឹងហើយថា
ហេតុការណ៍មិនស្រួលពិត ជាកើតមាន
លើនាវាលោកជំទាវ ម៉ារីណា ។
ស្អីក៏ដោយ ។ វត្ថុដែលសំខាន់បំផុតគឺកំនប់មាស ។
អ្នកក្រាបនឹងជញ្ជាំងនាវាចុចគន្លឹះយន្ត យោងធុងកំនប់ដាក់លើ
នាវាលោកជំទាវមីសែល ហើយក៏ចោលដុំថ្មមួយដំរំលងនាវាផ្ទុកកំនប់ដែលអ្នកទើបនឹងដាក់។
ពេលនោះទើបអច្ឆរិយា
ឃើញស្រមោលមួយចេញពីជញ្ជាំងម្ខាងនៃនាវាលោកជំទាវម៉ារីណា
សំដៅទៅទ្វារម្ខាងទៀតដើម្បីមើលស្នូរដែល
ទើបនឹងធ្លាក់ក្នុងទឹក ។
គឺឆ្លៀតអោកាសមួយប៉ប្រិចភ្នែកនោះហើយដែលអច្ឆរិយាសំគាល់រូបពិចិត្រជននេះបាន ថ្វី
ត្បិតតែឃើញក្នុងអន្ធការ។ ភ្នែកអិន្ទ្រីរបស់អ្នកមិនដែលបំភ័ន្តអ្នកឡើយ
ជាធម្មតាអច្ឆរិយា មកក្រុងប៉ាកណាម មិន
មែនដើម្បីចូលក្នុងរូងសិង្ហ ដោយបិទភ្នែកនោះទេ។ ប៉ៃ អច្ឆរិយាស្គាល់គ្រប់អធិការស្នងការនិងពលភ្នាក់សំងាត់
ខ្លះៗរឺស្ទើរតែទាំងអស់ ។ អាមួយនេះ គឺអធិការសាមាយ៉ា អច្ឆរិយាបានឃើញអធិការនេះដើរសំដែងរិកបញ្ចេញ
ស័ក្តិលើស្មាបង្អួតស្រីៗ តាមឆ្នេរជលសា ភ័ន្តច្រលំហើយអធិការក្មេងអើយ!
“អនុសេនីយអែកអច្ឆរិយា” សក្តិបី
បន្ទះដែរ តែ
អច្ឆរិយាមិនដែលយកសក្តិទៅឌីតស្រីៗទេ។ ប៉ៃអាខ្មោចឆៅអើយ! អច្ឆរិយាប្រើភ្នែកនិលរតន៍ សំដីសារិកាលិន
ថោងជាពិសេសដើមទ្រូងស្រាល ហើយត្រគាកធ្ងន់ៗ ស្រីណាប៉ះម្ដងហើយតោងដូចឈ្លើងជប់បៅសេះ អាមួយសង្ហា
នេះ គឺអធិការសាមាយ៉ា។ អច្ឆរិយាស្គាល់ច្បាស់ណាស់ ដូចយើងបានជំរាបហើយថា
អច្ឆរិយាយកចុងព្រួញចុចបំពង់
កអធិការសាមាយ៉ា។
- អច្ឆរិយា រឺ ? អធិការសួរ ។
- ពិតហើយ ! យើងនិយាយគ្នាលេងបន្តិចសិន ។
តើអធិការចូលមកនេះមានបំនងអ្វី ?
- ចាប់ឃាតករម្នាក់ និងអាមេចោរម្នាក់ !
អច្ឆរិយា បុកភ្នែកអានេះមួយព្រួញលឺសូរជ្រក ។
ហើយដកមកវិញផ្ទប់ត្រង់កវាដដែល ។
- អូ...យ ... អធិការរោទិ៍ ។
- មានតែអាមនុស្សខ្វាក់ទេដែលនិយាយយ៉ាងនេះ ។ អាសៀមប្លន់មាសខ្មែរ
អញខ្មែរមកយកមាសនេះវិញអាណា
ជាចោរខ្វាក់? ចុះអា !
រហ័សដូចពន្លឺ អធិការមុជភ្លែតយកក្បាលបុកពោះអច្ឆរិយាអ៊ឹក..
អច្ឆរិយាខ្ទាតផ្ញាច់នឹងជញ្ជាំងនាវា។ ឆ្លៀតអោកាស
នោះអធិការសាមាយ៉ា កញ្ឆក់កាំភ្លើងបាញ់អច្ឆរិយាផាំងតែវាសនាខ្ពស់អច្ឆរិយាគេចភ្លែត គ្រាប់ត្រូវឆិតស្មាឈាមហូរ
ប្រលាក់ខ្លួនបន្តិច ៗ ។ រហ័សដូចពន្លឺ អច្ឆរិយាបុកចំកន្ដាលទ្រូងអធិការមួយព្រួញ មុននឹងអធិការនេះលាស់កៃជាលើ
កទីពីរបាន ។ អធិការសាមាយ៉ារលំគ្រែង ក្បាលបុកនឹងត្រែកាំភ្លើង
បោកនឹងកំរាលនាវាផាំង!មុននឹងលាផែនដីនេះ
ទៅលេងឋានភុជង្គនាគ អធិការលើកដៃឆ្វេងបាញ់ឡើងលើមេឃ ។ គឺកាំភ្លើងកាំជ្រួច ផ្កាយវិទ្យាសាស្ត្រផ្ទុះពេញផ្ទៃ
មេឃ ភ្លឺព្រោងព្រាត ។ គឺជាសញ្ញាអ្វីមួយដ៏សំខាន់ នៅចំងាយ
៣០ម៉ែត្រនាវានៃកងតំរួតផ្នែកគង្គាប្រាំព័ទ្ធជុំវិញនាវា
លោកជំទាវមីសែល ម៉ារីណា ហើយក្នុងមួយប៉ប្រិចភ្នែកប៉ុណ្ណោះ
ចង្កៀងបញ្ចាំងធំៗជះរស្មីបីដូចព្រះអាទិត្យទាំងប្រាំ
ទិសមកលើនាវាដែលអច្ឆរិយាអាស្រ័យនៅ ។
ប៉ៃអាខ្មោចឆៅអ្ហើយ! នាវាតំរួតគង្គាថៃព័ទ្ធជាប់ ។ អច្ឆរិយា
ក៏បើកភ្លើងនាវានេះភ្លឺព្រោងព្រាតដែរ។ អច្ឆរិយា
មានយោបល់ មិត្តអ្នកអាននឹងជ្រាបនៅពេលក្រោយ ។
សំលេងប៉ូលិសស្រែកឡើងថា ៖
- ប្រគល់ខ្លួនអោយប៉ូលិសដោយស្រួលទៅ!
នាវាអ្នកអែងត្រូវយើងព័ទ្ធជាប់ហើយ ! យើងទុកពេលប្រាំនាទីអោយ
អ្នកអែងព្រមទាំងសហការីដាក់អាវុធចុះ ប្រសិនបើហួសពេលប្រាំនាទីពុំឃើញលើកដៃឡើងទេ យើងបាញ់កំទេច នា
វានេះចោល !។
ប៉ៃ អច្ឆរិយានៅស្ងៀម ។ ប្រាំនាទីគ្រប់គ្រាន់ហើយ
ដើម្បីអោយអច្ឆរិយាចារបុរសខ្មែររៀបចំផែនការណ៍ អុក
អោយតំរួតគង្គាសៀមអោយងាប់មួយក្រលា!
អច្ឆរិយា ចូលទៅក្នុងបន្ទប់ឃើញ ម៉ារីណាជាប់ចំនងដូចសាច់ក្រក។
អ្នកស្រាយនាងយ៉ាងរហ័ស ។
នាងងើបឡើងហើយនិយាយថា
- អោ ! អូនដឹងថាបងជាតួអង្គអច្ឆរិយា... តែអនូសច្ចានិដ្ឋានថា
អូនមិនប្រាប់នរណាជាដាច់ខាត អូនជាទាសីរស់
នៅក្រោមបាតជើងបងហើយ....
អច្ឆរិយាហក់ភ្លែតទៅអែបន្ទប់ក្រោមនាវារួចស្រែកថា
- អមរាអូន ចេញមក !
ទ្វារបន្ទប់បើកខ្វាក កញ្ញាអមរា សែនសោភាលេចចេញពីជន្ដើរ
រួចនាងភ្ញាក់ព្រើត ដោយឃើញរូបថតអូវពុក
នាងគឺអែកអុត្តមប្រកិតពិផាតព្យួរនៅអែជញ្ជាំង ។
- អោ ! អូវពុកខ្ញុំ ! ប៉ាខ្ញុំ ! រូបថតមកពីណា ?
អច្ឆរិយាទាញដៃស្រីទាំងពីរព្រមទាំងកាន់ទង់ជ័យខ្មែរដ៏មានអង្គរវត្ដនៅកន្ដាលផង ។
- ឡើងមកអូន ! គ្រោះថ្នាក់ដល់ជីវិតទាំងអស់គ្នាអិលូវហើយ។
បន្ដោយអោយបងធ្វើតាមបំនងលឺទេ ?
បុរសស្ត្រីទាំងបីនាក់ឡើងមកដល់ក្បាលនាវា
ដ៏ភ្លឺព្រោងព្រាតបីដូចថ្ងៃ តំរួតគង្គាថៃឃើញជាក់ច្បាស់នូវស្ត្រីពីររូប
ដែលបង្ហាញខ្លួនដូចនៅលើឆាកល្ខោន ។
- តើកើតហេតុអ្វីបងច្រានិដ្ឋា ? កញ្ញាអមរាសួរ ។
- តើកើតហេតុអ្វីបងច្រានិដ្ឋា ? នាងមីសែល ម៉ារីណា សួរ
- មិនជាធំដុំទេអូនទាំងពីរ យើងត្រូវតំរួតព័ទ្ធយើង ។
- បងច្រានិដ្ឋា, អមរាសួរ, ស្រីនេះជានរណា ?
- បងច្រានិដ្ឋា, នាងមីសែល ម៉ារីណាសួរព្រមទាំងចង្អុលកញ្ញាអមរាផង, ស្រីនេះជានរណា? មកពីណា ?
- នៅអោយស្ងៀមដាក់ដៃអោបដងក្ដោងនេះមក ! បងចងអូនទាំងពីរនាក់
ទើបយើងរស់ទាំងអស់គ្នា...
ដោយចលនាដ៏រហ័ស អច្ឆរិយា
ចងស្ត្រីទាំងពីរនេះទល់ខ្លងគ្នានៅនឹងដងក្ដោងដ៏ខ្ពស់ដែលអាចទទួលគ្រាប់កាំភ្លើង
ពីគ្រប់ទិសទីបាន ។
អច្ឆរិយាឈរចំពីមុខស្ត្រីទាំងពីរ ហើយស្រែកយ៉ាងខ្លាំងៗ ថា
- អស់លោកទាំងឡាយ ! (អច្ឆរិយាអោនហូតកាំភ្លើងការ៉ាប៊ីនស្វ័យប្រវត្តភ្ជង់តំរង់ស្ត្រីទាំងពីរនេះ
* នាងម្នាក់នេះជាលោកជំទាវម៉ារីណា ភរិយានៃអែកអុត្តមប្រកិតពិផាត រដ្ឋមន្ត្រីសៀមខាងសន្តិសុខជាតិ ដែល
អាពាហ៍ពិពាហ៍ជាផ្លូវការនឹងប្រារព្ធធ្វើឡើងនៅថ្ងៃអាទិត្យខានស្អែកនេះ ។
* នាងម្នាក់នេះទៀតជាកញ្ញាអមរា ធីតាទោលនៃអែកអុត្តមប្រកិតពិផាត
រដ្ឋមន្ត្រីសៀមខាងសន្តិសុខជាតិ !បើក
ផ្លូវអោយខ្ញុំទៅ រឺបើមិនដូច្នោះទេ ខ្ញុំបាញ់ប្រហារស្រីទាំងពីរនេះភ្លាម!
នៅលើនាវាតំរួតគង្គាមួយ ដែលនៅចំពីមុខនាវាអច្ឆរិយានេះ បុរសទំពែកមួយប្រដាប់កាយដោយអែកសណ្ឋាន
ដ៏មានផ្កាយមាសពីរនៅលើស្មាក្រោកឈរភ្លែត ដូចដែករ៉ែស្ស័រធ្លាក់ដូច្នោះ។
គឺអែកអុត្តមប្រកិតពិផាត។ អុត្តមសេ
នីយនេះលើកកែវយិតដាក់អែនេត្រា។ ប៉ៃអាខ្មោចឆៅអ្ហើយ!
- អោ ! ព្រះអើយ ! ស្លាប់ខ្ញុំហើយ ! អែកអុត្តមអុទានស្លុតស្មារតី។ រួចស្រែកខ្លាំងទៅលើកងនាវាតំរួតគង្គាថា ៖
- ស្ងៀម! កុំបាញ់ !
ខ្ញុំប្រកិតពិផាតរដ្ឋមន្ត្រីក្រសួងសន្តិសុខជាតិបញ្ជាជាអហង្ការ !
អច្ឆរិយាចាប់ ...ចាប់ប្រពន្ធ និង
កូនរបស់ខ្ញុំធ្វើជានុយ
នៅលើនាវាដ៏ភ្លឺចាំងចែងដោយចង្កៀង កញ្ញាអមរាបែរមុខមកមើលនាងបារាំងសែស ម៉ារីណា ។
- នាងអែងជាប្រពន្ធប៉ាខ្ញុំ ! ហ៊ីស :
អច្ឆរិយាស្រែកតបទៅវិញថា ៖
- សូមគោរពអែកអុត្តមប្រកិតពិផាតខ្ញុំ អច្ឆរិយាសំដីត្រង់ដូចជើងមេឃ សូមអែកអុត្តមស្ដាប់ខ្ញុំ... ចំពោះលោក
ជំទាវម៉ារីណា ខ្ញុំអិតបានប៉ះពាល់សូម្បីតែចុងដៃក៏គ្មានដែរ
រីអែកញ្ញាអមរា.... សូម្បីតែជាយសំពត់របស់នាង ក៏ខ្ញុំអិត
បានប៉ះទាល់តែសោះ ...
នៅអែដងក្ដោងជាប់ចំនង ។ នាងមីសែល ម៉ារីណារអ៊ូល្មមៗនាងអមរាលឺ ៖
- អូ ! អត់ប៉ះពាល់ចុងដៃម៉ារីណាផង
អមរាពេបមាត់រួចរអ៊ូដែរថា ៖
- អូអត់ប៉ះពាល់ជាយសំពត់អមរាផង! សំដីត្រង់ដូចកន្ដៀវអ៊ីចឹង !
អច្ឆរិយាស្រែកប្រាប់តទៅទៀត ៖
- អែកអុត្តមខ្ញុំជូនសំដីកិត្តិយស បើកផ្លូវអោយនាវាខ្ញុំចេញ
៤៨ម៉ោងក្រោយលោកជំទាវ និង កញ្ញាអមរា នឹងជិះ
យន្តហោះ AIR FRANCE មកប្រទេសសៀមនេះ ជួបជុំមូលគ្រួសារនៃអែកអុត្តមវិញ !។
នៅតាមនាវា អែកអុត្តមប្រកិតពិផាត
ងាកមកនិយាយជាមួយលោកអគ្គស្នងការនៃប៉ាកណាមបូរីថា ៖
- លោកស្នងការ អច្ឆរិយានេះអុកខ្ញុំអោយងាប់មួយក្រលា ប្រពន្ធខ្ញុំ
! កូនខ្ញុំ ! អោព្រះអើយ ! អូវពុកអែណាទៅ
ហ៊ានសំលាប់កូនទោលបន្ដូលចិត្ត ដែលមានតំលៃជាងព្រះអាទិត្យ ព្រះច័ន្ទ ផែនដីនេះទាំងមូល... យើងបើក
អោយអាដៃឆៅ ចិត្តឆើតនេះទៅសិនរួចសឹមយើងគិតជាក្រោយ ...
- មិនបានទេទានប្រោស... គឺជាអំពើក្បត់ជាតិមួយដ៏ឃោរឃៅ ក្នុងការបន្ដោយអោយសត្រូវភៀសខ្លួនឆ្លងដែន
ចេញទៅចំពោះមុខក្រសួងមានសមត្ថកិច្ចយ៉ាងដូច្នេះ ... ព្រះតេជគុណម្ចាស់
នឹងត្រូវតុលាការប្រកាន់ក្នុងអំពើក្បត់ជា
ជាតិជាកំពូលមួយ !
អគ្គស្នងការរេក្រសែចក្ខុមើលយានទាំងប្រាំនៃតំរួតគង្គា
ហើយលើកដៃឡើង .. កាលណាដៃនេះធ្លាក់ទៅវិញ
ព្រះអើយ... កានុងទាំងប្រាំនឹងផ្ដក់ទៅនាវាជាប់ឃុំនោះ ...
គឺថាបើកាលណាដៃលោកអគ្គស្នងការនេះធ្លាក់ទៅក្រោមវិញនោះ ជីវិតអមរាបុត្រីទោល ជីវិតលោកជំទាវមី
សែល
ម៉ារីណានឹងរលាយក្នុងពេលជាមួយគ្នា ។
រហ័សដូចរន្ទះ អុត្តមសេនីយប្រកិតពិផាតដាល់មួយដៃចំកន្ដាលសៀតផ្ការបស់លោកអគ្គស្នងការប៉ាកនាមបូរី ។
រង្វង់ពន្លឺបញ្ចាំងចំលើនាវាអុត្តមសេនីយ៍ប្រកិតពិផាត
រដ្ឋមន្ត្រីក្រសួងសន្តិសុខជាតិថៃ ដែលធ្វើសញ្ញាអោយនាវា
ទាំងអស់ថយ នាវារបស់អែកអុត្តមក៏ចៀសទៅម្ខាងដែរ ។
ឈរក្បែរអមរា និងលោកជំទាវមីសែល ម៉ារីណា ទង់ជ័យសៀមបង្ហូតចុះ ទង់ជ័យខ្មែរដ៏មានស្រមោលបរិសុទ្ធ នៃ
ប្រាសាទអង្គរវត្តបក់រវិចៗ ក្នុងកន្ដាលលំហមេឃ
នៅអែកំពូលក្ដោងនាវាជាប់ឃុំនេះ ។
- អែកអុត្តម, អច្ឆរិយាសូមថ្លែងអំនរគុណ... ខ្ញុំយល់ថា ព្រះករុណាភូមីបុលអាតុលតេជះ នឹងប្រកាសចុះចាញ់
សង្គ្រាមដូចអែកអុត្តមដែរ ប្រសិនបើនាងអមរានេះ ជាព្រះរាជបុត្រីផ្ទាល់របស់ព្រះអង្គ ...
អច្ឆរិយាបញ្ឆេះម៉ាស៊ីនដែលជាចៃដន្យ ចង្កូតនៅជាប់ នឹងនារីអ្នកទោសទាំងពីរនាក់ ។ អច្ឆរិយាយកខែលនារី
ឋានសួគ៌ ទាំងពីររូបនេះធ្វើជារបាំង ។
- អែកអុត្តមមេត្តាកុំលេងស្នៀត រឺកលល្បិចអ្វីអោយសោះនរណាដែលហ៊ានបាញ់មួយកាំភ្លើងទោះត្រូវខ្ញុំក្ដី មិន
ត្រូវក្ដី ខ្ញុំបាញ់ប្រហារអមរាមុនគេ ពេលដែលខ្ញុំចេញនាវាទៅ
នាវាតំរួតថៃណាមួយហ៊ានដេញខ្ញុំ ខ្ញុំនឹងបាញ់នាងអម
រាមុនគេ កំពង់ផែប្រទេសសៀម ខ្ញុំមិនចតជាដាច់ខាត សាំងគ្រប់គ្រាន់ ដែលខ្ញុំអាចធ្វើដំនើរទៅដល់ប្រទេសខ្មែរវិញ
បាន... គឺសាំងដែលអែកអុត្តមបំរុងទុកដើម្បី ...
ខ្ញុំសូមរក្សាកិត្តិយសអាថ៌កំបាំងនេះដើម្បីប្ដូរចំពោះករុណាធម៌ដ៏ស្តួច
ស្ដើងនេះដែលទាក់ទង នឹងរូបខ្ញុំដោយសារសាច់ឈាមរបស់អែកអុត្តមដែរ ...
កុំភ័យអោយសោះ ... ខ្ញុំជា អតីតអនុ
សេនីយទោនៃកងនាវាចរណ៍កម្ពុជា ...
ខ្ញុំស្គាល់ផែនទីជលមាគ៌ាត្រីវិស័យផ្កាយច្បាស់លាស់ណាស់....
- ទៅចុះហើយសូមគោរពសំដីកិត្តិយសរបស់ខ្លួន ។
ផ្លូវទឹកនៅពីមុខស្រលះ នាវាកម្មសិទ្ធលាក់បាំងនៃអែកអុត្តមប្រកិតពិផាត Type F.L.I 500 U.S.A ពុះជ្រែកផ្ទៃ
មហាសាគរ កាត់មុខនាវាតំរួតនៃអែកអុត្តមប្រកិតពិផាត ដែលលើកដៃជាសញ្ញាបញ្ជាការឃាត់មិនអោយពួកតំរួត
នាវាបាញ់នាវាដែលទង់ជ័យខ្មែរអន្ដែតរវិចៗនេះឡើយ ។
- ប៉ា ! ប៉ាកូនសូមលាហើយ! កូនទៅតាមប្ដីហើយ កូននឹងមកសំពះសុំទោសប៉ាជាក្រោយ នាងអមរាស្រែកទាំង
ជាប់ចំនងអែដងក្ដោង ។
- អែកអុត្តជាស្វាមី អូនសូមលាសិនហើយ ។
អូននឹងវិលមករៀបការអោយទាន់នៅថ្ងៃអាទិត្យក្រោយនេះ ...
អច្ឆរិយាបោះវោហារយ៉ាងឆ្ងាញ់ជាអវសានថា
- នៅលើផែនដីដ៏ខ្មៅក្រខ្វក់នេះ ជនដែលមានស្នាដៃតេជខាងចារកម្មលើសអច្ឆរិយា មិនទាន់ចេញពីពោះម៉ែវា
នៅឡើយទេអែកអុត្តម !
“ព្យុះព្យោមា” ជានាមនៃនាវាប្រតិកម្មដ៏សែនលឿនអស្ចារ្យនៃនាវា U.S.A។
អច្ឆរិយាកាច់ចង្កូតដៃម្ខាង ម្ខាងទៀត
កាន់កាំភ្លើងការ៉ាប៊ីនភ្ជង់ចំដើមទ្រូងដ៏សែនមានរសជាតិ នៃកញ្ញាអមរាដែលបានប្រលងប្រជែងខាងសោភណ្ឌភាព
ជាប់លេខ១ នៃព្រះរាជាណាចក្រសៀមក្នុងឆ្នាំនេះ ។
សំនាងដែរលោកអគ្គស្នងការប៉ាកណាមបូរីសន្លប់មុនស្រែកប្រា
ប់រេហ៍ពលអំពីមាស ១០០០គីឡូក្រាម នៅលើនាវាប្រតិកម្មនេះ កុំអីទាំងប្រកិតពិផាត ទាំងអច្ឆរិយា ទាំងអមរា ទាំង
ម៉ារីណា ទៅលេងឋានភុជង្គនាគបាត់ទៅហើយ ។
ព្យុះព្យោមា U.S.A បោលសំដៅមណ្ឌលទឹកអន្តរជាតិក្នុងល្បឿន ១២០គ.ម
។ អច្ឆរិយាមិនច្រលំផ្លូវទេ ផ្កាយត្រីវិ
ស័យនិងផែនទីជាសម្ភារធម្មជាតិ និងវិទ្យាសាស្ត្រអាចតំរង់
អច្ឆរិយាបានដោយងាយ ។ ភ្នាក់ងារសំងាត់ដៃអែកដូច
អច្ឆរិយា ដែលហ៊ានមុជជ្រែកទៅអែឋានភុជង្គនាគ រកកំនប់របស់ខ្មែរ ហើយអច្ឆរិយាមិនមែនធ្វើរិកដូចជាអាជ័យ រឺ
អាឡេវនោះទេ...
ដើម្បីអោយអស់មន្ទិលសង្ស័យ អំពីក្បួនកំហូចនៃអាសៀមកំពិក ដែលជាប្រពៃរបស់វាទៅហើយ
អច្ឆរិយាងាកក្រោយយកកែវឆ្លុះមើលទៅឆ្ងាយអែណោះ ... នេត្រាអិន្ទ្រីនៃអច្ឆរិយាមិនបំភ័ន្តអ្នកឡើយ... ខ្សែបន្ទាត់
ត្រង់ភ្លឹងនៃមហាជលស័យ គូស និងផ្ទៃមេឃលំអរដោយដួងតារាព្រោងព្រាតចាំងទៅក្នុងទឹកសមុទ្រ... គ្មានចំនុច
ខ្មៅណាមួយដែលជាការសំគាល់នៃនាវាថៃ ដេញតាមនាវារបស់អ្នកឡើយ ។
ហង្សាសមុទ្រជ្រែកផ្ទៃទឹកត្រង់ទៅមុខ
ដោយដៃម្ខាងអ្នកស្រាយចំនងនារីអ្នកទោសទាំងពីរ ។
អ្នកអោបថើបគល់សុដនកញ្ញា អមរា រួចថើបកញ្ជឹងកលោកជំទាវមីសែល
ម៉ារីណា
អ្នកអង្អែលថ្ពាល់អមរា រួចផ្ទាត់វោហារថា ៖
- ខបចៃឃុន !
អ្នកទះកំប៉ះគូថលោកជំទាវមីសែលថ្នមៗ ហើយរលាស់សំដីថា
- Merci beaucoup cherie de mon coeur
(អរគុណច្រើនព្រលឹងដួងចិត្តបង) |
ប្រជុំកងធម៌