| watkhmer in Switzerland |

អកុសលណាស់ទៅទៀត មហាផ្ទាំង ពពកអប្រិយ រសាត់មកពន្លត់ចង្កៀងធម្មជាតិ អោយបាត់រស្មីទុកបន្ដោយអោយ
មហាបព៌ត ឈរជ្រែងជិះជាន់សង្កត់ ព្រៃរិស្សីកំនាចនេះថែមទៀត ... វាយោផាត់ហ៊ូរៗ ហួចនៅក្បែរត្រចៀកបុរស
ម្នាក់ដែលកំពុងដើរលូនៗ ក្រាបៗ បន្លំនឹងគុម្ពស្បូវខ្ពស់ៗខ្លះ គុម្ពោតបន្លាព្រហ្មខ្លះ រួចអង្គុយចុះចាំប្រុងស្ដាប់...ស្ងាត់
ឈឹងដដែល... បុរសលើកនាលិកាមើលទ្រនិច និងលេខដែលសាងដោយវត្ថុធាតុដើមវិទ្យាសាស្ត្រ ភ្លឺចាំងល្មមមើល
ឃើញក្នុងរត្តិកាលចិត្តខ្មៅ ម៉ោង១២ អាធ្រាត្រគត់ ។

ប៉មសៀមនៅក្បែរបង្កើយ ដោយរស្មីស្លាំងៗ នៃផ្ទៃមេឃា បុរសសំងាត់អាចមើលឃើញប្រហោងប៉មតូចៗ និងត្រែ
កាំភ្លើងមីត្រៃយើស៍ រឺការ៉ាប៊ីនចាំងព្រិចៗ ជាសញ្ញាអោយយល់ថាម្ចាស់អាវុធដ៏ឃោរឃៅ ដែលនៅក្នុងប៉មនោះ មិន
ទាន់ដេកនៅឡើយទេ...យូរៗម្ដងរស្មីចង្កៀងពិលធំបំភ្លឺព្រៃរិស្សីនេះ រួចពន្លឺនេះរត់ហួសទៅ ហើយវិលមកវិញបោស
សំអាតជាថ្មី ក្រែងមានសត្វលោកជើងពីរ រឺជើងបួនលបចូលមកជាយព្រំដែននៃប្រទេសថៃឡងដ៍នេះ ...

ប្រសិនបើពួកតំរួតសៀមឃើញអ្នកដំនើរសំងាត់នេះ... អនិច្ចា! ម្ល៉េះសមកាំភ្លើងប្រាំបីដើម ធ្វើប្រតិកម្មក្អូតរំសេវ
ញ័រដីខ្ទរព្រៃ...មួយភាគរយប៉ុណ្ណោះ ដែលអាចនឹងសង្ឃឹមថា មានជីវិតគ្រាន់នឹងមើលព្រះអាទិត្យលេងតទៅទៀត ។
ស្អីក៏ដោយ ។ អ្នកដំនើររាត្រីងើបឡើងជាថ្មី លោតឆ្លងប្រលាយ ហើយក្រាបម្ដងទៀត។ ម្ដងនេះ ជននេះប្ដូរទិសទៅ
ខាងត្បូង រួចវារជើងបួន ភ្លើងចង្កៀងពិលនៃប៉មបំភ្លឺមកចំហើយហួសទៅ អ្នកដំនើរក្រាបក្លិប ក្រាបក្បាលដល់ដី ក្បា
លដ៏មានដោយមែករុក្ខជាតិទើងមើង...ពស់មួយយ៉ាងធំលូនខ្សៀកវារកាត់មុខបុរសនេះ វែងនោះវែង... យូរនោះយូរ
... ទំរាំនឹងទៅផុត ព្រឺក្បាលម្ល៉េះព្រះអឺយ...

ចង្កៀងបញ្ចាំងមកម្ដងទៀត ... ហើយម្ដងនេះ ចង្កៀងនេះ ឈប់រង្វង់ពន្លឺជះមួយមណ្ឌលនេះ រួចស្នូរការ៉ាប៊ីនរោទ៍ ប៉ីប
ៗ ប៉ុបៗ វីវៗ ... វីវ ...មួយភ្លែកស្ងប់ទៅវិញ។ ចង្កៀង ក៏បំបែររង្វង់ពន្លឺទៅកន្លែងផ្សេងទៀត។ តាមស្មាន ពួកអានេះ
ពិតប្រហែលជាមានមន្ទិលសង័្សយ វាក៏បាញ់រះបង្គ្រប់កិច្ច ...

វាសនាល្អ ។ ព្រោះមិនងាប់បានជាមិនស្លាប់ គ្រាប់រត់អោយជិតត្រចៀក និងក្បាលនៃអ្នកដំនើរសំងាត់ ដែលពោលខ្សឹ
បៗរកធម៌ព្រះរតនត្រ័យនិងទេវតារក្សាព្រះស្វេតច្ឆ័ត្រខ្មែរ ព្រមទាំងព្រះវិញ្ញាណក្ខន្ធនៃព្រះបាទនរោត្តមសុវណ្ណកោដ្ឋ។
រត្តិបក្សាបក្សីផ្អើលឆោឡោ... រួចស្ងាត់បន្តិចម្ដងៗ។ ជឿជាក់ថាល្មមលូនទៅមុខបានទៀត ហើយអ្នកដំនើរក៏បន្តជំហា
នទៅទៀត ឆ្ងាយទៅ... ឆ្ងាយទៅ ពីប៉មសត្រូវ លូនមកដល់គុម្ពោតមួយដែលជាទីណាត់ជួបគ្នា បុរសសំងាត់ផ្ទៀងនា
លិកាម៉ោង ១២,៣០គត់ ...ដោយសោតាដ៏សែនវៃអស្ចារ្យ ជននេះហាក់លឺស្នូរដង្ហើមក្នុងគុម្ពោតមួយនោះ។ ជាមិត្ត ?
ជាសត្រូវ ? នរណាទាយបាន? ថ្វីត្បិតតែមានការសន្យាដ៏ទៀងទាត់ជាមិត្ត... តែការនេះអាចប្រែក្លាយជាមិនទៀងបាន
ដែរ មិត្តនេះអាចមាននរណាម្នាក់តាមពីក្រោយរួចសំលាប់... ហើយវានៅរង់ចាំម្រាមដៃប្រុងរលាស់កៃកាំភ្លើង រង់
ចាំមើល នរណាដែលមកដល់ទីណាត់ជួបនេះ ...

ធ្វេសតែមួយសរសៃសក់ គេអាចនឹងជួបមរណដ៏ធំបាន ដៃយឺតតែមួយភាគដប់នៃវិនាទី គេអាចធ្លាក់ដល់ឋាននរកភ្លា
ម ។ (ចារបុរស) ពាក្យនេះងាយទេចំពោះអ្នកស្ដាប់ ក៏ប៉ុន្តែចំពោះមនុស្សណាដែលជាម្ចាស់នៃគោរម្យងារនេះ...ព្រះ
អើយ... គេជួបភ័យន្តរាយមួយរយដងក្នុងមួយថ្ងៃ... ជីវិតរបស់គេ ជាជីវិតនៃព្យុះសង្ឃរាអនត្ត ដែលបក់បោកអង្រួន
វិញ្ញាណក្ខន្ធគ្មានឈប់មួយនាទីណាសោះ។ អ្នកដំនើររាត្រី បើកភ្នែកសំលឹងរកមើលដើមឈើល្មមពួនជ្រក នឹងគ្រាប់
កាំភ្លើងបាន ។ អង្គុយចោងហោង បុរសនេះនិយាយល្មមស្ដាប់លឺ ចំងាយដប់ម៉ែត្របានដោយហូតកាំភ្លើងមកកាន់ផង ៖
    - ក- ០.០.៥! ក្នុងពេលដែលសំដីរាប់ៗ នោះចប់ សំលេងមួយនោះបន្លឺតបមកវិញដែរថា ៖
    - ក- ០.៨.៣! បុរសអ្នកដំនើររាត្រីសួរទៀត ដោយនៅតែភ្ជង់កាំភ្លើងទៅមុខដដែល ...
    - កិច្ចការ? កំនប់ភុជង្គនាគ!
    - ត្រុឌី?
    - អច្ឆរិយា?

មួយរំពេចនោះ បុរសម្នាក់ចេញពីគុម្ពោតម្ខាងក្រោកឡើង ហើយអ្នកដំនើរដែលមាននាមថា អច្ឆរិយា ឃើញស្រ
មោលនោះដើរសំដៅមក...ហើយអច្ឆរិយាក៏ក្រោកឈរ។ ក្នុងមួយរំពេចនោះបុរសទាំងពីរក៏អោបរិតគ្នាទៅវិញទៅ
មក។
    - លោកអនុសេនីយអែកអច្ឆរិយា លំបាកទេផ្លូវដំនើរ ?
    - សែហ្វ ត្រុឌី ខ្ញុំស្មានតែតាយស្មឹងទៅហើយ ស្នូររះអបាញ់មិញនេះ ហើរដូចភ្លៀង ... ពួកវាគ្រាន់តែសង្ស័យ ហើយ
បានបាញ់គ្រាន់តែបង្គ្រប់កិច្ចតែប៉ុណ្ណោះ ... តើយើងអិលូវត្រូវធ្វើអ្វីទៀត ដើម្បីអោយបានដល់បាងកក? មិត្តត្រុឌី!
ហៅខ្ញុំមិត្តអច្ឆរិយាវិញ!។ ពលបាលត្រីត្រុឌីអោនកាយគោរពចំពោះអច្ឆរិយា ដែលមានគោរម្យងារជាអនុសេនីយអែ
កហើយ,
    - ខ្ញុំបាទស្ទាក់ស្ទើរណាស់ទាន
    - កុំញញើតមិត្ត មិត្តត្រុឌីអែងមានគុណច្រើនណាស់ ក្នុងសហប្រតិបត្តិការណ៍របស់យើងនេះ ក្រសួងចារកម្មក្រុង
      ភ្នំពេញ មានសេចក្ដីសោមនស្ស ចំពោះមិត្តយ៉ាងច្រើន ហើយមេក្រសួងបានចុះកិត្តិយសនោះ ក្នុងសៀវភៅវិជ្ជា
      ជីវមិត្តហើយ
    - មិត្តអច្ឆរិយា ខ្ញុំសុំអរគុណដ៏រាបណាដែលជីវិតរបស់ខ្ញុំរស់នៅដ៏រាបនោះខ្ញុំនៅតែមានភក្ដីភាពចំពោះមាតុប្រទេស
ខ្ញុំជានិច្ច!
    - ប្រពៃណាស់!
    - អិលូវនេះ សូមមិត្តអច្ឆរិយា មកតាមខ្ញុំយើងនឹងដើរតាមផ្លូវសំងាត់មួយដែលពួករត់ពន្ធពេជ្រតែងត្រាច់ចរ...
លុះទៅដល់ចំនតរថយន្តដឹកត្រីងៀត សូមមិត្តអច្ឆរិយា ជួយធ្វើការកម្មករដទៃទៀត គយ និង តំរួតស្រុកសៀមនេះ
ពុករលួយដល់ឆ្អឹង។ វាគ្មានរវល់ដល់មនុស្សចំពូកណាឡើយ ... បើចាប់បានសាប៊ូ ១០ដើម វាកត់បញ្ជីផ្សាយវិទ្យុ តំល
ង់ក្ដិតរាស្ត្រសៀម បើចាប់បានពេជ្រ ស្ងាត់ដូចគេយកអាច់ចុក ...។
    - ទុកចិត្តមិនបានទេត្រុឌី ជួនជាឃើញយើង ប្លែកមុខពួកតំរួតឆែកឆេរ រឺសួររកកាតយ៉ាងដូច្នេះដែរ...ចុះអំពីកាត
សៀម ដែលខ្ញុំបានផ្តិតនៅដៃនិងទុករូបថតពីថ្ងៃមុនចូលឆ្នាំខ្មែរ នៅថ្ងៃជាមួយនឹងសំបុត្រផ្ញើអោយអធិការពិសិទ្ធី ដែល
ចុះទៅស្ថាននរកនោះបានការយ៉ាងណា?។

    - អូខេ! ហើយស្រេច។ ខ្ញុំទុកនៅប្រអប់រថយន្ត។ អត្តសញ្ញាណប័ត្រនេះមិត្តអច្ឆរិយា អាចប្រើគ្រប់ពេលបានលើ
កលែងតែក្រសួងមានសមត្ថកិច្ចដឹងឈ្មោះនេះទៅថ្ងៃក្រោយដែលយើងមានកាតព្វកិច្ចត្រូវផ្លាស់ទៀត ...
    - អរគុណ ។ ម៉េចបានធ្វើកាតនេះបាន ហើយខ្ញុំមានឈ្មោះអ្វី?
    - ក្នុងក្រសួងអត្តសញ្ញាណប័ត្រ មានខ្មែរម្នាក់ដែលមានកំនើតក្នុងស្រុកមោងរិស្សី ដែលសៀមបានចាប់នាំមក
ប្រទេសនេះក្រោយពីសង្គ្រាមលោកលើកទីពីរចប់ហើយ គឺឆ្នាំ ១៩៤៦ ។ ខ្ញុំបានស្នើជាមួយជននោះថា មានខ្មែរម្នាក់
នៅជិតព្រំប្រទល់ចង់មករកស៊ីនៅស្រុកសៀម ចង់កាន់អត្តសញ្ញាណប័ត្រសៀម តើមានមធ្យោបាយណានឹងជួយបាន
ទេ ?
   - ខ្ញុំមិនហ៊ាននិយាយការពិតទេ ពីព្រោះខ្មែរខ្លះបានលក់ឈាមចិត្តគំនិត និងព្រលឹងរបស់ខ្លួនអោយសៀមអស់រលីង
ដូចយ៉ាង អាសារិតសថាណារ៉ាត់ រដ្ឋមន្ត្រីទី១សៀម អានេះភ្លេចជាតិកំនើតខ្មែរ ដែលនៅក្នុងខែត្របាត់ដំបងដូចខ្ញុំដែរ
ហើយបើមិនគោរពមាតុប្រទេស ដែលបានប្រទានឆ្អឹងសាច់ឈាមដល់វាទេ នៅអោយស្ងៀមទៅប្រសើរជាង តែ
នេះហ៊ានប្រមាថទឹកដីខ្មែរ ហើយមិនតែប៉ុណ្ណោះហ៊ានទាំងប្រមាថព្រះចេត្ដានៃសំដេចព្រះនរោត្តមសីហនុ ដែលជា
មហាក្សត្រតំណពូជពង្ស អ្នកសាងអង្គរវត្ត មហាស្ថាបត្យកម្មដ៏កំពូលដែលពិភពលោកទាំងមូល លូននៅក្រោមបាទ
ជើងខ្មែរក្នុងសតវត្សជាមួយគ្នា ទេវតាមិនជួយអាសារិតសថាណារ៉ាត់នេះស្លាប់តៃហោង ...

   យើងដើរមកដល់ផ្លូវកែងមួយ ចង្កៀងពិលបំភ្លឺផ្លូវសុទ្ធតែដីខ្សាច់។ នៅផ្លុងៗអែណោះរថយន្តពីរបីកំពុងផ្ទុកត្រីងៀត។
    ត្រុឌីបង្ហើយឃ្លាខាងដើម :
    - ប៉ុន្តែ ខ្មែរម្នាក់ក្នុងក្រសួងអត្តសញ្ញាណប័ត្រនេះ ជាខ្មែរដែលចេះស្គាល់ជាតិកំនើតរបស់ខ្លួន បានរកបញ្ជីជាតិសៀ
មអាយុម្ភៃប្រាំបីឆ្នាំដែលម្ចាស់ឈ្មោះបានស្លាប់តាំងពីតូចម្ល៉េះ ហើយដែលគ្រួសារអិតបានទៅប្ដឹងក្រសួងសមត្ថកិច្ចគេ
ក៏ចាត់ទុកដូចជាពលរដ្ឋសៀមម្នាក់ ដែលរស់នៅដល់សព្វថ្ងៃនេះឈ្មោះច្រានិដ្ឋា...
    - ច្រានិដ្ឋា! ឈ្មោះនេះល្អសមណាស់ !
លុះមកដល់ជិតរថយន្ត បុរសទាំងពីរនេះក៏និយាយភាសាសៀមឆ្អឹនឆ្អៅអិតអោយនរណាចាប់ភ្លឹកបានឡើយ ។ ដោយ
ឃើញគេកំពុងជញ្ជូនត្រីងៀតផ្ទុកក្នុងរថយន្ត អច្ឆរិយាក៏ជួយធ្វើការដូចកម្មករដទៃ ដែលពួកនេះតែងតែលួចគយគន់
សម្ផស្សកាយដ៏សោភាផុតលោកិយនៃអច្ឆរិយា ។ លុះស្រេចហើយ រថយន្តទំនិញក៏រអិលចេញទៅអច្ឆរិយាអង្គុយទន្ទឹ
មនឹងត្រុឌី ដែលបររថយន្ត។ ក្នុងពេលកំពុងធ្វើដំនើរនេះ ត្រុឌីឆ្លៀតអោកាសហុចអត្តសញ្ញាណប័ត្រឈ្មោះ ច្រានិដ្ឋា
ដល់អច្ឆរិយា ដែលជាម្ចាស់នៃលិខិតនេះ ។ អច្ឆរិយាបើកមើល គឺជារូបថតដ៏ញញឹមរបស់អ្នក ប៉ុន្តែអច្ឆរិយាប្រែជា
ធ្លាក់ទឹកមុខភ្លាម ហត្ថលេខានៅលើអត្តសញ្ញាណរបស់អ្នក ជាហត្ថលេខានៃអែកអុត្តមប្រកិតពិផាតរដ្ឋមន្ត្រីក្រសួង
សន្តិសុខជាតិថៃផ្ទាល់ ។

អីយ៉ា! ឆ្មាតាមរកកន្ដុរឃើញហើយតើ ... ឆ្មាធ្វើជាដេកលក់ ... ឆ្មាធ្វើដេកលក់ព្យួរខ្លួនណេងណោងលើពិតាន
រង់ចាំអោយកន្ដុរចេញពីរូងមកស៊ីម្សៅមី ហើយនឹងអាលលោតសង្គ្រប់ប្រហារអោយអន្តរាយ ! អែកអុត្តមប្រកិត
ពិផាតនេះភ្លាត់ស្នៀតពីរដងរួចទៅហើយ ដោយស្នាដៃតេជះនៃអច្ឆរិយា... ម្ដងក្នុងរឿងសំងាត់នៃកងយោធាសៀម
ម្ដងទៀតក្នុងរឿង “ផែនទីមហាកំនប់”។ អច្ឆរិយា ដឹងច្បាស់ណាស់ថា អធិការពិសីទ្ធីដែលជាសេនាសំនប់របស់អែក
អុត្តមប្រកិតពិផាត ចេញចាត់ការផ្ទាល់ខ្លួន ហើយបានន័យថា អែកអុត្តមពិតជាមានអ្វីមួយសរសៃវេញធ្លុងក្នុងរឿង
“ផែនទីមហាកំនប់”នោះដែរ ដែលក្នុងពេលក្រោយដឹងច្បាស់ថា បក្សសម្ព័ន្ធរបស់លោកវិនាសដោយស្នាដៃអច្ឆរិយា
ដែលបានលើកសពដាក់គរលើគ្នា ចាក់សាំងដុត។
    ប៉ៃអាខ្មោចឆៅអ្ហើយ! ត្រុឌីអិតយល់អន្ទាក់នេះសោះ ។ អច្ឆរិយាដឹងច្បាស់ថា ត្រុឌីត្រង់ មានភក្ដីចិត្តស្មោះអិតវៀ
ចរេ ។ អច្ឆរិយាធុំក្លិនគ្រោះថ្នាក់នេះច្បាស់ណាស់... អែកអុត្តមយល់ចុះហត្ថលេខាដើម្បីកុំអោយអច្ឆរិយានេះលប
ប្រើលិខិតឆ្លងដែនណាមួយផ្សេងទៀត ជាការលំបាកអោយសញ្ញាដល់ភ្នាក់ងារតំរួត អច្ឆរិយាមិនឆ្កួតទេ! កុំចាត់ទុក
អច្ឆរិយា ដូចសំបកប៉ោត រឺសំបុកមាន់ដែលអាជ័យលើកបោះចោលពីលើផ្ទះ ។
    ថយក្រោយរឺ? ស្អីក៏ដោយ អច្ឆរិយាត្រូវតែទៅមុខ ។ មែនរថយន្តផ្ទុកត្រីងៀតបើកទៅមុន មិនមែនរថយន្តថយ
ក្រោយទេ!។
    អ្នកអោនស្ទាបកៅស៊ូបាតស្បែកជើង ដែលអ្នកបានដាក់ “ផែនទីមហាកំនប់” នៅពីក្នុង ...មាននរណាដឹងហ្ន៎?បើអា
ពួកសាក្សីអុក្រិដ្ឋជន មានអធិការពិសិទ្ធី និងកញ្ញាកូនកាត់សៀម ជប៉ុន សាវូរីហាម៉ា ដ៏មានសុដនធំតឹងណែនក្បំ និងផ្ចិត
ដ៏សែនសោភា ស្លាប់គងជើងលើគ្នាអស់ទៅហើយ ។
    តើអែកអុត្តមប្រកិតពិផាត ដឹងដែររឺ? ពិតជាអាច់ហើយ ព្រោះអាសេនាជំនិត គឺអធិការពិសិទ្ធី ក៏ក្បត់អែកអុត្តម
ទំពែកគ្មានមមិសមួយសរសៃនេះដែរ... ។

  សេះយន្តបោះពួយល្បឿន ជ្រែកខ្យល់ និង លំអងចន្ទោកាសព្រិលៗ។ អច្ឆរិយាអិតឃើញទេសភាពអ្វីក្រៅតែពីដើម
ឈើអង្គុយជ្រងោៗត្រង់នេះ ត្រង់នោះនៅសងខាងផ្លូវឡើយ ...។ គំនិតប្រតិកម្មដ៏រហ័សមួយទៀត មកកកាយគ្រឿង
ចក្រនៃខួររបស់អ្នក ។ ហ៊ីស! គ្រោះថ្នាក់នៅមិនឆ្ងាយពីក្រោយខ្នងទេ ... អ្នកអោនក្បែរត្រចៀកត្រុឌី ហើយសួរថា :
    - ឡានដឹកត្រីងៀតនេះ គ្មានកម្មករចេញដំនើរមកជាមួយទេរឺ ?
    - ទេមិត្តអច្ឆរិយា គ្មានសោះ បីដងហើយ ខ្ញុំផ្ទុកត្រីងៀត គឺខ្ញុំមកតែម្នាក់អែង ទៅវិញក៏តែម្នាក់អែងដែរ រីអែកម្មករ
     លីសែងមាននៅប្រចាំការទីនោះស្រេច ! អច្ឆរិយាសង្កត់សំដីតឹងរឹងក្បែរត្រចៀកត្រុឌី ៖
    - ម្ដងនេះ ខ្ញុំថាមាន មានកម្មករពួននៅក្នុងគំនរត្រីងៀតនេះយ៉ាងតិចក៏ពីរនាក់ ... ត្រុឌី មើលមុខអច្ឆរិយា ហើយ
      សើចរួចវ័ធសំដីថា :
    - មិត្តស្រមៃរឺ?
    - មិនមែនស្រមៃទេត្រុឌី ។ អត្តសញ្ញាណប័ត្រខ្ញុំនេះចុះហត្ថលេខាដោយអែកអុត្តមប្រកិតពិផាត បានន័យថាអែក
អុត្តមនេះ មិនមែនឆោតដូចស៊ីពោតឆៅនោះទេ ដោយពិត គឺការតាមរកដានដោយខ្ជាប់ខ្ជួន ត្រុឌីអែងពិតជាអែក
អុត្តមនេះដឹងថា ជាបក្សសម្ព័ន្ធនៃខ្ញុំហើយ ៗ គេទុកអោយមិត្តអែងមានសន្តិសុខសិនព្រោះកិច្ចការ(ផែនទីមហាកំនប់)
នេះ ធំណាស់ហើយប្រកិតពិផាត មិនមែនលូលាទេ ព្រោះអែកអុត្តមក្បត់ជាតិសៀមក្នុងរឿងកំនប់មាសមួយពាន់គី
ឡូក្រាមនេះដែរ គឺប៉ងទៅស្ទូចយកជាសម្បត្តិផ្ទាល់ខ្លួន ។ មិត្តអែងពួកវាទុកដូចត្រីបាលែន ដែលគេគប់ស្នជាប់នឹងខ្លួន
វា ហើយគេបន្ធូរខ្សែរួចគេបើកនាវាតាមសន្ទុះរបស់វា ... មិត្តអែងដឹងទេ កម្មករសែងត្រីងៀតប៉ុន្មាននាក់នោះខ្ញុំស
ង្ស័យណាស់ថា មិនមែនជាកម្មករសុទ្ធសាធទេ ។ គឺជាភ្នាក់ងារសំងាត់សៀមដែលត្រូវតាមដានមិត្តត្រុឌីអែង ...។
    - មែនមិត្តអច្ឆរិយា មានយោបល់ ខ្ញុំរៀបនឹងនិយាយរឿងនេះប្រាប់មិត្តដែរ... រថយន្តផ្ទុកត្រីងៀតដ៏ធ្ងន់ឆ្លងស្ពានដ៏
វែងមួយ ។ អច្ឆរិយាទាញបារីហុចអោយត្រុឌីមួយ ខ្លួនអែងមួយ ហើយដែកកេះក៏ឆេះសន្ធោរួច អ្នកទាំងពីរក៏អុជម្ដង
ម្នាក់ៗ។
    - សេចក្ដីសន្និដ្ឋានរបស់ខ្ញុំមិនខុសទេ មិត្តត្រុឌី ។ អាប្រជៀវអស់នេះវានៅពួនក្នុងឡាននេះ ចាំចាប់យើងកាលណា
ទៅដល់ក្រុងបាងកកហើយ ...
    - ចុះម៉េចក៏ពួកវាមិនចាប់យើងត្រង់ព្រំប្រទល់ភ្លាមៗទៅ?
    - បញ្ជាពីប្រកិតពិផាកផ្ទាល់ ព្រោះរឿងនេះប្រកិតពិផាតក្បត់រាជការសៀម ចង់ចាត់ការដោយស្ងាត់ៗ ដូចផ្នូរខ្មោច
ព្រោះវាចង់បាន (ផែនទីមហាកំនប់) ដូចខ្មែរយើងពីបូរាណកាលពោលថា «បានទឹកឃ្មុំពួនឆីម្នាក់អែង» ប្រកិតពិផាត
មិនចង់អោយសារពត៌មានមកត្រេងត្រាងច្រងេងច្រងាងក្នុងរឿងនេះទេ ! ហើយអាប្រជៀវពកថ្ងាស ដែលជាភ្នាក់ងារ
អែកអុត្តមប្រើមកចាំចាប់យើងនេះ ក្រោយពីបានបញ្ជូនយើងដល់កន្លែងហើយនោះ អែកអុត្តមប្រកិតពិផាតនឹងប្រ
ហារវាចោល ដោយយកលេសណាមួយដ៏ឈ្លាសវៃមកប្រើ ...

សេះយន្តលូនក្រោមព្រៃមួយដ៏ងងឹតសាខា ... បន្តិចចូលតាមផ្លូវព្រៃស្រោងស្ងាត់ឈឹង ...
    - តើមិត្ត អច្ឆរិយា គិតយ៉ាងម៉េចពេលនេះ ត្រុឌីសួរដោយដកដង្ហើមធំ ។
    - ឈប់ឡានទុកខ្ញុំចាត់់ការអោយមិត្តមើល ។
    - ពិតណាស់ លើកមុនគ្មានមនុស្សពួនក្នុងឡាននេះទេ ព្រោះមិត្តត្រុឌីអែងមកតែម្នាក់អែង ម្ដងនេះមានមនុស្សចំ
លែកគឺខ្ញុំនេះ... ប្រកិតពិផាតដឹងច្បាស់ថាអ្នកដែលមកពីព្រំប្រទល់ខ្មែរសៀម បើមិនអច្ឆរិយាក៏បក្សសម្ព័ន្ធអច្ឆរិយា
ម្នាក់ណាដែរ! ដែលអែកអុត្តមប្រកិតពិផាតជឿជាក់ថា ដៃឆៅដឹងកិច្ចការច្រើនជាងត្រុឌីអែង ដែលពួកអាកំពិសអស់
នេះចាត់ទុកត្រុឌីអែងជាមគ្គុទេស សំរាប់នាំផ្លូវពួកវាតែប៉ុណ្ណោះ ...

នៅមុខឆ្ងាយអែណោះ រថយន្តតូចមួយបើកមកដល់ហើយ ... បើកហួសទៅទិសផ្ទុយគ្នា ...រថយន្តត្រីងៀតឈប់ង៉ក់
។ ភ្លើងឡានពន្លត់អស់ ផ្ទៃមេឃជះរស្មីព្រិលៗ ។ អច្ឆរិយាធ្វើរិកជាចូលក្រោមឡាន ហើយយកដំបងដែកជីកផ្ទៃថ្នល់
ម៉ាំងៗ មួយនាទី ហើយចេញមកវិញ ដើរអោយលឺខ្លាំងសំដៅដើមឈើមួយដ៏មានគល់ធំអស្ចារ្យ នៅចំងាយប្រមាណ
ប្រាំបីម៉ែត្រជាមួយត្រុឌី ។ អច្ឆរិយាស្រែកខ្លាំងៗ  ជាភាសាសៀមថា ៖
    - ចុះពីឡានមក អ្នកណាដែលពួនបន្លំក្នុងត្រីងៀត ។
      ស្ងាត់ឈឹង។ ត្រុឌី មើលមុខអច្ឆរិយាដោយឆ្ងល់តែពុំទាន់មានយោបល់យ៉ាងណានៅឡើយ ។
    - ខ្ញុំអច្ឆរិយា (អ្នកបាញ់កាំភ្លើងជើងឆើត) បាញ់ហើយដុតសពមួយគំនរនៅក្រុងប៉ាកណាម មិនដែលលឺកាសែតនិ
យាយម្ដងណាទេ ? នៅក្រោមឡាននេះ ខ្ញុំបានកប់មីនស្រេចហើយ! ខ្ញុំទុកជីវិតអោយពួកអ្នកអែង ប្រសិនបើអ្នក
អែងចុះចេញពីលើឡានដោយស្រួល ស្លូតដូចកូនចៀម! លឺទេ? នេះជាការប្រមានទីពីរ!
    ស្ងាត់ឈឹងដដែល។ ត្រុឌីមិនហ៊ានសើចខ្លាំងទេគ្រាន់តែបញ្ចេញធ្មេញស្ញាញប៉ុណ្ណោះ ។ អច្ឆរិយាឆេះឆួលក្នុងចិត្ត
ហើយរលាស់សំដីមធ្យ័តថា :
    - ការប្រមានទីបី ! ពួកអ្នកអែងចង់ចាប់យើង យើងមិនខឹងទេ នេះជាភាររបស់អ្នកអែងដែលគោរពចៅហ្វាយនា
យ ខ្ញុំសុំអោយអ្នកអែង ចុះពីឡានដោយស្រួល ដៃដាក់លើក្បាល ... បើខ្ញុំរាប់ដល់បី បើមិនព្រមចុះខ្ញុំបាញ់ ... បើខ្ញុំ
រាប់ដល់ ដប់មិនព្រមចុះខ្ញុំទាញមីនអោយផ្ទុះស្លាប់ទាំងអស់។ មួយ ...!
    ស្ងាត់ឈឹងដដែល ... អច្ឆរិយា បន្ត :
    - ពីរ ...
    ស្ងាត់ឈឹងដដែល ...
    ដោយសាររស្មីស្លេកស្លាំងនៃផ្ទៃមេឃ អច្ឆរិយាប្រើនេត្រាអិន្ទ្រីបីដូចជានាវិក ដែលទំលាប់មើលជើងមេឃឃើញ
ដូចជាត្រែកាំភ្លើងមួយលៀនចេញពីគែមជញ្ជាំងដំបូលឡានចាំងព្រិចៗ
    - បី!
    ក្នុងពេលជាមួយគ្នានោះត្រែដែលអច្ឆរិយា បានឃើញក្នុងលំអងរាត្រីប្រផេះក្អូតព្រះអគ្គីផាំងវីវ ... គ្រាប់សំន
ហើរក្បែរត្រចៀកអច្ឆរិយា ដែលអើតចេញពីគល់ឈើ ។
    ត្រុឌីឈប់សើចស្ញាញប្រែជាបើកភ្នែកក្រលោតៗម្ដង។ តែក្នុងមួយប៉ប្រិចភ្នែក អច្ឆរិយា កាំភ្លើងខ្លីនៅនឹងដៃស្រា
ប់រលាស់កៃយ៉ាងរហ័សស្មើរន្ទះលោកធាតុផាំង!
    - អូយ ...
    រួចលឺសូរដូចជាដែកមួយដុំធ្លាក់មកលើផ្ទៃថ្នល់ គឺកាំភ្លើងបច្ចាមិត្រ ។ អច្ឆរិយាបាញ់ចំបាតដៃសត្រូវ ... បីឆ្នាំខាង
សិល្បៈ បាញ់កាំភ្លើងក្នុងមហាវិទ្យាល័យយុទ្ធសាស្ត្រប្រទេសបារាំង ...
    អច្ឆរិយារាប់តទៅទៀត :
   - បួន! ចេញមក តែបើគ្រប់ដប់ ទាំងឡាន ទាំងមនុស្សទៅឋាននរកណា៎ ! ខ្ញុំ “អច្ឆរិយា” និយាយពិតណាស់ត្រង់ដូច
ជើងមេឃ !
  ពាក្យ “អច្ឆរិយា” ហាក់ដូចសូរស័ព្ទព្យុះសង្ឃរា ដែលបោកបក់លើប្រទេសសៀម ។ រាត្រីដ៏សែនស្ងាត់ឈឹងយ៉ាងនេះ
អច្ឆរិយាហាក់បានលឺពាក្យខ្សឹបខ្សាវគ្នានៅក្នុងទ្រុងឡាន។ ក្នុងពេលនោះរថយន្តមួយបញ្ជាំងចង្កៀងពីចម្ងាយ ។ ពន្លឺជះ
មួយវិនាទីទៅក្នុងទ្រុងឡាន ... ភ្នែកអិន្ទ្រីនៃអច្ឆរិយា ចាប់ស្រមោលមួយប៉ប្រិបនេះបាន ... បុរសបីនាក់ ។ ម្នាក់ផ្ងែក
នឹងជញ្ជាំង ដៃឆ្វេងកាន់ដៃស្ដាំ ដែលត្រូវគ្រាប់ ។ ពីរនាក់នោះទៀតឈោងដៃបញ្ចេញត្រែកាំភ្លើងបាញ់ ផាំង! ផាំង
    អច្ឆរិយា បាញ់តបវិញតែអិតផល ។
    រថយន្តពីចម្ងាយមកដល់ ហើយហួសទៅមុខទៀតក្នុងល្បឿនអស្ចារ្យ ។
    - ប្រាំ! អច្ឆរិយារាប់!
    ផាំង ! ផាំង ចំលើយតប នឹងចំនួននៃអច្ឆរិយា ។
    ត្រុឌី ភ្ជង់កាំភ្លើងហើយបាញ់ទំលាយជញ្ជាំងនៃទ្រុងឡាន ហើយឆ្លុះចូលនៅក្នុង ។
    - អូយ! សំលេងមួយស្រែកឡើងហែកអកាស ។
    - ប្រាំមួយ! អច្ឆរិយាបន្លឺសំដីខ្លាំងៗ ។ ចុះមកហើយលើកដៃឡើងលើ បើចង់រស់ !
    - ស្អី? ខ្លួនហ្នឹងដៃព្រះព្រហ្មរឺ? សំលេងឆ្លើយតបពីក្នុងឡានត្រីងៀត អញអោយដំបូន្មានអាអែងម្ដង ។
   តាមរស្មីនៃផ្ទៃមេឃ រហ័សបីដូចពន្លឺ ជននោះហក់ពីលើឡាន អច្ឆរិយាឃើញច្បាស់ ដៃអ្នកដែលធ្លាប់មានប្រតិកម្ម
ស្វ័យប្រវត្តក៏គាស់កៃកាំភ្លើងផាំង!
    - អូយ ! សត្រូវស្រែក ។
   ហើយអានោះរមួលតតេះតតះដូចពង្រូល តែអច្ឆរិយាមិនសូវជឿទេ ព្រោះអាសៀមប្រសប់ណាស់ខាងចេះក្បួនពុ
ត។ បីដូចបាដិហារ្យ កាំភ្លើងដៃអច្ឆរិយា ក្អូតគ្រាប់យ៉ាងញាប់បីដងផ្ទួនគ្នា អាដែងចង់ប្រលងស្នាដៃជាមួយអច្ឆរិយានេះ
ខ្ជិលដកដង្ហើមតទៅទៀត ។
    ចង្កៀងរថយន្តពីចំងាយបញ្ចាំងទ្រុងឡានដឹកត្រីងៀតនេះជាថ្មី ។
    អច្ឆរិយា ឃើញអាមួយនោះលើកដៃឡើង រួចស្រែកថា :
    - ខ្ញុំចុះចាញ់ហើយ!
   រួចដោយសារពន្លឺចង្កៀងនៃរថយន្តពីចម្ងាយ បុរសនោះចុះពីលើយាន រួចលើកដៃឡើងលើ។ រថយន្តមួយនោះមក
ដល់ហើយហួសទៅ កន្ដាលព្រៃយ៉ាងនេះ គ្មាននរណាហ៊ានឈប់ទេ ។ ម្នាក់ៗក្នុងគ្រាហានិភ័យនៃកន្ដាលព្រឹក្សាគិតចំ
ពោះតែខ្លួនអែងម្នាក់ ។ អច្ឆរិយាដើរចេញពីគល់ឈើមក កាំបិតកៃមួយនៅ នឹងដៃឆ្វេងជានិច្ចដែលហាក់ដូចជាទំលា
ប់ធម្មជាតិ មិនខុសពីសត្វសីហដែលមានក្រចកដ៏មុតថ្លាអស់កាលជានិច្ច។ បួនម៉ែត្រពីសត្រូវ អច្ឆរិយាដែលមាននេ
ត្រាអិន្ត្រីរហ័សស្មើរន្ទះហាក់យល់ថា បច្ចាមិត្រធ្វើចលនាមរណមួយ គឺទំលាក់ដៃកញ្ឆក់កាំភ្លើងពីចង្កេះ។
    ចង់លេងស្នៀតបួនសន្លឹកជាមួយអច្ឆរិយា គឺជាការភ័ន្តច្រលំមួយដ៏គួរអោយសោយសោក ។ តែមួយប៉ព្រិចភ្នែក
កាំបិតកៃហោះទៅទំលាយបំពង់កវាជាពីរ ... ព្រួក ... អូយ ...,
    ស្លាប់ចុះអិតអានិត ។ ព្រះពុទ្ធជាម្ចាស់ក៏ទ្រង់ជ្រាបថាអាមួយនេះចង់ព្យាបាទជីវិតអ្នកដែរ ។
    ត្រុឌីគ្រវីក្បាលស្ញប់ស្ញែងអច្ឆរិយា ។ អនុសេនីអែកសំងាត់ខ្មែរ បញ្ជាអោយត្រុឌីជួយសែងខ្មោចទាំងអស់ដាក់លើ
រថយន្ត ។ ត្រុឌីគោរពតាមអិតសាកសួរអ្វីទាំងអស់ ។ រថយន្តចេញដំនើរតទៅទៀត អច្ចរិយាអិតនិយាយស្ដីអ្វីមួយម៉ាត់
សោះ ។ សេះយន្តបោលឆ្លងកាត់ព្រៃកន្លះម៉ោងរួចឡើង លើថ្នល់មួយទំនងជាជំរាលភ្នំ ។ រថយន្តបរឡើងជានិច្ច ...
ឡើងជានិច្ច ... អច្ឆរិយាយកពិលឈួលទៅក្រោម ។ ទឹកជ្រោះហូររេចៗ នៅអែខាងក្រោមឆ្ងាយអែណោះ ដ៏ប្រកប
ដោយផ្ទាំងថ្មធំៗ កំពស់ជាងបីរយម៉ែត្រ .
    ដល់កំពូល ថ្នល់រថយន្តធ្វើគមនាការចុះវិញ ។
    - ឈប់ ! អច្ឆរិយាបញ្ជា ។ ត្រុឌីជាន់ហ្រ្វាំងជើង ទាញហ្វ្រាំងដៃហើយឈប់ ។
    - តើឡាននេះជារបស់នរណា?
    - ជួលគេ ។
    - ចុះត្រីងៀតនេះ?
    - របស់ថៅកែសៀមម្នាក់ ។
    ល្អប្រពៃ! ល្អអស្ចារ្យ !
    - ម៉េចក៏មិត្តអច្ឆរិយា ថាដូច្នេះ ?
    ស្ដាប់ខ្ញុំត្រុឌី... វិធីតែម៉្យាងទេដែលអាចជួយទាំងត្រុឌីអែង ជួយទាំងរូបខ្ញុំបាន គឺអាចរលាស់ចោលបាននូវឃាត
កម្មលើអាកំពិកបីនាក់នេះ... យើងបំបែរចង្កូតអោយចំទិស ជ្រោះកំពស់បីរយម៉ែត្របើកគំរបសាំងហើយបោះឈើ
គូសមួយគ្រាប់ រួចកុំភ្លេចយកសាំងមួយធុងស្រោចក្នុងម៉ាស៊ីនឡានពូកខាងមុខ ខាងក្រោយ លើកខ្មោចពីរនាក់មក
ដាក់អោយអង្គុយ អាមួយភាន់ចង្កូត អាមួយនៅម្ខាង។
    - ព្រោះអ្វី ? ខ្ញុំយល់មិនបានទេ អច្ឆរិយា!
    - ព្រោះធ្វើយ៉ាងដូច្នេះអែកអុត្តមប្រកិតពិផាត រដ្ឋមន្ត្រីក្រសួងសន្តិសុខជាតិសៀមនឹកជាក់ស្ដែងថា អ្នកបរឡានគឺ
ត្រុឌី អ្នកអង្គុយម្ខាង គឺអច្ឆរិយាពិតប្រាកដ ។ មិនមែនភ្នាក់ងារសំងាត់របស់អែកអុត្តមទេ ព្រោះអែកអុត្តមបញ្ជា
អោយពួនក្នុងគំនរត្រីងៀត មិនមែនអង្គុយទន្ទឹមអ្នកបរឡានទេ ដូចត្រុឌីអែងឃើញស្រាប់ហើយ អាត្មាតគំរង់ឆ្កែអស់
នេះវាក្រាបក្នុងសំបុកក្នុងទ្រុងឡានពីក្រោយខ្នងយើងនេះយ៉ាងសំងាត់មែនទេ? បើដូច្នោះអ្នកអង្គុយទន្ទឹម មិនមែន
ភ្នាក់របស់អែកអុត្តមទេ គឺមិត្តត្រុឌីនិងអច្ឆរិយា ...តាមពត៌មានដែលអែកអុត្តមបានសួរកម្មករលីសែងដទៃទៀតនៅ
ជិតព្រំប្រទល់នោះ កម្មករអស់នោះនឹងឆ្លើយថា ឃើញជនចំលែកអង្គុយជិតត្រុឌី ... គឺខ្មោចអច្ឆរិយាមែនទេ ?
    - យីគំនិតមិត្តអច្ឆរិយា គ្រោងការណ៍ទៅមុនវែងឆ្ងាយណាស់...
    - ធ្វើការភ្លាមយើង!
    អ្នកទាំងពីរសែងសពដាក់អែកន្លែងចង្កូតមួយ ទន្ទឹមគ្នានេះមួយ ។ ស្រេចការហើយ អច្ឆរិយា បើកគំរបធុងសាំង
ឡាន រីអែត្រុឌីក៏យកសាំងមួយធុងស្រោចលើសពនិងក្បាលម៉ាស៊ីនឡាន ព្រមទាំងដោះហ្វ្រាំងដៃចេញ ក្រោយពី
អច្ឆរិយា បានយកឈើកល់កង់មុខទាំងពីរហើយ ត្រុឌីគូសឈើគូសអុជសាំង និង កន្លែងអ្នកបរឡាន។ ព្រះអគ្គីហ៊ោរ
យកជ័យជំនះលើរថយន្តដោយអន្ដាតលិតចុងព្រឹក្សាផងទាំងពួង ភ្លឺរន្ទាលពេញមហាវ័ន ។ អច្ឆរិយាដោះឈើកំនប់ពី
កង់ម្ខាង រីអែត្រុឌីក៏ធ្វើដូចគ្នា ។ សេះយន្តផ្ទុកត្រីងៀតហែរហមជាកិត្តិយស ដោយអគ្គីភ័យដ៏គួរអោយសំបើមបាន
ផ្ទេរចុះពីកំពូលបព៌តទៅអែឋាននរក។ បក្សាបក្សីម្រឹគីម្រឹគា ភ្ញាក់កញ្ជ្រៀវខ្ញៀវខ្ញា ដោយស្មានថាព្រះអាទិត្យថ្មីរះ
កន្ដាលមហាព្រៃ។